Prema predajama, pet godina po Poslanstvu, na ovaj dan, dogodio se Miradž Allahova Poslanika, s.a.v.a., u najviše sfere postojanja.[1] O ovom događaju Uzvišeni kaže:
﴿سُبْحَانَ الَّذِي أَسْرَىٰ بِعَبْدِهِ لَيْلًا مِّنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الْأَقْصَى الَّذِي بَارَكْنَا حَوْلَهُ لِنُرِيَهُ مِنْ آيَاتِنَا إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ﴾
“Slava Onome Koji noću prenese Svoga roba od Hrama Svetoga do Hrama Najudaljenijega, a čije smo okruženje blagoslovili kako bismo mu izvjesno Svoje znamenje pokazali – On je Taj Koji sve čuje i Koji vidi sve.”[2]
Putovanje kroz nebesa i tajne stvaranja
Vjerovanje u Miradž ubraja se u osnove islama.[3] Na osnovu kur’anskih ajeta i vjerodostojnih hadisa, Allah, dž.š., je u jednoj noći prenio Svoga Miljenika iz Mekke do Mesdžidul-Aksa (u Jerusalemu), a odatle kroz nebeska prostranstva sve do Sidretul-muntehaa i samog Arša.
Tokom ovog putovanja, Poslanik, s.a.v.a., je:
- vidio veličanstvena čuda stvaranja i meleke.
- primio najdublje spoznaje i tajne koje ljudski um ne može dokučiti.
- susreo se sa prethodnim poslanicima, a.s., i predvodio ih u namazu.
- posjetio Džennet i vidio stepene vjernika, ali i prizore kazne onih koji su griješili.
Tijelom ili duhom?
Važno je naglasiti da autentične predaje ukazuju na to da se Miradž dogodio fizički (tijelom i duhom) i u budnom stanju, a ne samo u snu ili viziji, što svjedoči o apsolutnoj Božijoj moći nad zakonima prirode.[4]
Različita mišljenja o datumu i polazištu
Iako naš Takvim ovaj događaj bilježi 17. mjeseca Ramazana, u historiji postoje i druga mišljenja:
- Datumi: 17. Rebiul-evvel, 17. Redžeb, 27. Redžeb ili 21. Ramazan.
- Polazište: Neki izvori navode da je putovanje krenulo iz kuće hazreti Hatidže, s.a., drugi iz kuće Ummi Hāni (sestre Imama Alija), a treći iz tjesnaca Ebu Taliba.[5]
Duhovni vrhunac
Imam Sadik, a.s., prenosi duboku istinu o učestalosti i svrsi ovog putovanja:
عُرِجَ بِالنَّبِيِّ، صَلَّی اللهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ، إِلَى السَّمَاءِ مِائَةً وَ أَرْبَعًا وَ عِشْرِينَ مَرَّةً، مَا مِنْ مَرَّةٍ إِلَّا وَ قَدْ أَوْصَى اللهُ، عَزَّ وَ جَلَّ، فِيهَا النَّبِيَّ، صَلَّی اللهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ، بِالْوَلَايَةِ لِعَلِيٍّ وَ الْأَئِمَّةِ، عَلَیْهِمُ السَّلَامُ، أَكْثَرَ مِمَّا أَوْصَاهُ بِالْفَرَائِضِ.
“Vjerovjesnik, s.a.v.a., je uzdignut na nebo (Miradž) stotinu dvadeset i četiri puta. Nijednom se to nije dogodilo, a da Allah, moćni i uzvišeni, nije oporučio Vjerovjesniku, s.a.v.a., vilajet (duhovno vođstvo) Alija i Imama, a.s., više nego što mu je oporučivao stroge vjerske obaveze.”[6]
[1] Bihārul envār, sv. 97, str. 168, sv. 95, str. 196.
[2] El-Isrā’ (17), 1.
[3] Hakkul jekīn, str. 30; Muntehel āmāl, sv. 1, str. 51.
[4] Bihārul envār, sv. 18, str. 289; Hakkul jekīn, str. 30.
[5] Bihārul envār, sv. 18, str. 302 i 319.
[6] Bihārul envār, sv. 23, str. 69; El-Kāfī, sv. 1, str. 442.
