Na današnji dan, 14. Ramazana 67. godine po Hidžri, nakon duge opsade i borbe u Kufi, kao šehid je pao Muhtar ibn Ebu Ubejd es-Sekafi. Njegovo ime ostalo je duboko urezano u historiju kao ime čovjeka koji je predvodio ustanak s ciljem kažnjavanja onih koji su učestvovali u masakru nad Imamom Husejnom, a.s., i njegovom porodicom.
Njegovo posljednje počivalište nalazi se u Kufi, unutar kompleksa Velike Kufske džamije, uz mezar hazreti Muslima ibn ‘Akīla, a.s.[1]
‘Amra bint Nu‘mān ibn Bešīr El-Ensāri: Simbol nepokolebljive vjernosti
Nakon što je Muhtar ubijen, pobjednička vojska pod komandom Mus‘aba ibn Zubejra zarobila je njegovu suprugu, plemenitu i pobožnu ženu po imenu ‘Amra, kćerku ashaba Nu‘mana ibn Bešīra el-Ensārija. Mus‘ab je od nje ultimativno zahtijevao da se javno odrekne svog supruga i osudi njegovo djelovanje. Njen odgovor, upisan u historiju kao vrhunac odanosti, bio je sljedeći: “Kako da se odreknem čovjeka koji je provodio dane posteći, a noći u namazu? On je svoj život položio za Allaha i Njegova Poslanika, s.a.v.a., tražeći pravdu za prolivenu krv Poslanikovog, s.a.v.a., unuka.”
Izbor između dunjaluka i vječnosti
Suočen s takvom čvrstinom, Mus‘ab joj je zaprijetio smrću. ‘Amra mu je, ne pokazujući strah, odgovorila: “Smrt je samo put do susreta s Gospodarom i ulazak u Džennet. Tako mi Allaha, ništa ne stavljam iznad svoje ljubavi prema Aliju ibn Ebi Talibu i onome što je istina.”
Ova plemenita žena pogubljena je na pustinjskom prostranstvu između Hire i Kufe. Ostala je upamćena kao jedna od istaknutih heroina koja je podnijela najveću žrtvu zbog svoje ljubavi prema Ehli-bejtu, a.s., i odbijanja da trguje svojim uvjerenjima, čak i pod oštricom mača.[2]
[1] Mustedreku sefīnetil bihār, sv. 5, str. 215; Bihārul envār, sv. 45, str. 386.
[2] El-Muhtārus-Sekafi, str. 40.
