Ovaj mekam se nalazi odmah iza Dekketul-kadā. U prijevodu znači ‘Soba sa lavorom’. Ono što je zapisano jeste događaj koji ističe superiornost i nadnaravnost Vođe pravovjernih, Imama Alija, a.s., a koji je opisan na sljedeći način: Mlada djevojka je jednoga dana otišla na rijeku kako bi se okupala, ali je kroz njenu rodnicu ušla pijavica koja se hranila njenom krvlju i polahko postajala veća i veća, što je na kraju uzrokovalo da njen stomak otekne. Njena braća su pomislila da je vanbračno zatrudnila, te su odlučili da je zbog toga ubiju, ali da bi svoje djelo opravdali zajedno sa njom su krenuli kod Imama Alija, a.s., u Kufsku džamiju da izda presudu. Imam Ali, a.s., je naredio da se platnom napravi nešto poput šatora i sobice gdje će je pregledati babica. Nakon što ju je pregledala obratila se Imamu Aliju, a.s., govoreći: ‘O, vođo pravovjernih! Ova djevojka je trudna, a u njenoj utrobi se nalazi dijete!’ Ne obazirući se na njene riječi Imam Ali, a.s., je naredio da se donese lavor sa prljavom vodom i da djevojka sjedne u nju. Nakon nekoliko trenutaka pijavica izađe iz njene utrobe. Na ovaj način još jednom ljudi su mogli uvidjeti pravi položaj Imama Alija, a.s., kao i nedužnost mlade djevojke.
Na ovom mjestu je pohvalno obaviti dva rekata, a po završetku namaza prouči se tespih hz. Fatime, s.a., a nakon toga sljedeće:
اَللّٰهُمَّ إِنِّی ذَخَرْتُ تَوْحِيدِی إِيَّاكَ، وَ مَعْرِفَتِی بِكَ، وَ إِخْلَاصِی لَكَ، وَ إِقْرَارِی بِرُبُوبِيَّتِكَ. وَ ذَخَرْتُ وِلَايَةَ مَنْ أَنْعَمْتَ عَلَیَّ بِمَعْرِفَتِهِمْ مِنْ بَرِيَّتِكَ مُحَمَّدٍ وَ عِتْرَتِهِ، صَلَّى اللّٰهُ عَلَيْهِمْ، لِيَوْمِ فَزَعِی إِلَيْكَ عَاجِلًا وَ آجِلًا. وَ قَدْ فَزِعْتُ إِلَيْكَ وَ إِلَيْهِمْ، يَا مَوْلَایَ فِی هٰذَا الْيَوْمِ وَ فِی مَوْقِفِی هٰذَا. وَ سَأَلْتُكَ مَادَّتِی مِنْ نِعْمَتِكَ وَ إِزَاحَةَ مَا أَخْشَاهُ مِنْ نِقْمَتِكَ وَ الْبَرَكَةَ فِيمَا رَزَقْتَنِيهِ. وَ تَحْصِينَ صَدْرِی مِنْ كُلِّ هَمٍّ وَ جَائِحَةٍ وَ مَعْصِيَةٍ فِی دِينِی وَ دُنْيَایَ وَ آخِرَتِی. يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ.
Allāhumme innī zehertu tevhīdī ijjāk, ve ma‘rifetī bik, ve ihlāsī lek, ve ikrārī bi rubūbijjetik. Ve zehartu vilājete men en‘amte ‘alejje bi ma‘rifetihim min berijjetike Muhammedin ve ‘itretihim, sallallāhu ‘alejhim, li jevmi feze‘ī ilejke ‘ādžilen ādžilā. V ekad fezi‘tu ilejke ve ilejhim, jā mevlāje fī hāzel jevmi ve fī mevkifī hāzā. Ve se’eltuke māddetī min ni‘metike ve izāhate mā ahšāhu min nikmetike vel berekete fīmā rezaktenīh. Ve tahsīne sadrī min kulli hemmin ve džā’ihatin ve ma‘sijatein fī dīnī ve dunjāje ve āhiretī. Jā erhamer-rāhimīn.
Allahu moj! Uistinu, sačuvah moje ubjeđenje u jednoću Tvoju za Te, kao i spoznaju svoju, i iskrenost moju, i moje priznanje gospodstva Tvoga. I sačuvah vilajet onih za koje si mi blagodat darovao da ih spoznam od stvorenja Tvojih Muhammeda i porodice Njegove, da su Allahovi blagoslovi na njih, za dan straha i potrebe moje na ovome svijetu i onome drugome. Zato zatražih utočište kod Tebe i njih, o, Zaštitniče moj, ovog dana i na ovom mjestu. Zaiskah produljenje blagodati Tvoje i uklonjenje onog čega se plašim od kazne Tvoje, i blagodat u onome čime si me opskrbio i zaštitu grudi mojih od svake brige, nesreće i neposlušnosti u mojoj vjeri, na ovom svijetu i na onom svijetu. O, Najmilostiviji od milostivih!
