Mejsem ibn Jahja Temmār Esedī Kufljanin bio je rob jednoj ženi iz plemena Benu Esed i nearapskog porijekla. Imam Ali, a.s., ga je otkupio i oslobodio. Mejsem se smatra jednim od prisnih ashaba i prijatelja Imama Alija, a.s. On je bio jedan od onih kojima je Imam Ali, a.s., shodno njegovoj sposobnosti i kapacitetu, prenio skriveno znanje.
Među mnogim osobinama koje su krasile ovu veliku ličnost, ovdje ćemo navesti samo četiri koje su se najviše isticale:
- Vrstan govornik
Mejsem Temmar je bio vrstan i elokvetan govornik. U svoje vrijeme bio je predstavnik prodavača voćem. Kada god bi se ukazala potreba da se neko obrati ili održi govor, uvijek su tražili njega i insistirali na tome. Pored toga, kada god se trebala uputiti žalba upravitelju Kufe, opet, on je bio taj koji je upućivao žalbe, pa čak i odlazio lično kod upravitelja koji bi ostajali bez teksta zbog njegove elokventnosti i nepobitnih dokaza koje bi iznosio.
- Prenosilac predaja
Posjedujući talenat i položaj koji je uživao među narodom, bio je vrsni prenosilac predaja od Imama Alija, a.s., i o njegovim vrijednostima. Shodno kazivanjima njegovih sinova, čak je bio sastavio prvu zbirku predaja, koja je prolaskom vremena nestala; ali su njegovi sinovi u mnogim prilikama pominjali zbirku i iz nje prenosili i recitovali predaje.
- Vijest o Muavijinoj smrti
Ebu Halid pripovjedajući Salihu, sinu Mejsema Temmara je rekao: Jednog petka, dok sam u čamcu na obali rijeke Eufrat sjedio sa tvojim ocem, podigao se veoma jak vjetar. Na što je on rekao: ‘Ovaj vjetar nam donosi vijest da je Muavija upravo umro!’ Sedam dana nakon ovoga, došao je vjesnik iz Sirije, sastali smo se s njim i pitali ga za vijesti i novine, na što je odgovorio: ‘Ljudi su smireni. Muavije je umro, a sada su dali prisegu na odanost Jezidu.’ Upitah ga: ‘Na koji dan je umro Muavija?’, na što je odgovorio: ‘Prošlog petka!’.
- Vijest o tragediji na Kerbeli
Žena po imenu Džebele Mekanka pripovijeda da je čula od Mejsema Temmara da je rekao: ‘Ovaj ummet će ubiti sina kćeri Allahova Poslanika, s.a.v.a., desetog Muharrema, a neprijatelji Božiji će ovaj dan proglasiti blagoslovljenim danom. Ovaj događaj će se zasigurno dogoditi. Ovo je nešto o čemu me je izvijestio moj zaštitnik, vođa pravovjernih, Imam Ali, a.s. Izvijestio me je da će sve plakati za Husejnom, a.s., čak i životinje, pustinje, more, nebo, sunce, mjesec, zvijezde, ljudi, vjernici džinni i svi i svi.’
Tada je Mejsem rekao: ‘O, Džebela! Znaj da je Husejn sin Alijev, mir neka je s njim, predvodnik šehida na Sudnjeme Danu, i da će oni prednjačiti drugim šehidima. O, Džebela! Kada god pogledaš u Sunce i vidiš da je crveno poput svježe krvi, znaj da je Predvodnik šehida ubijen!’
Džebela pripovjeda: ‘Jednog dana sam izašla iz kuće. Vidjela sam kako sunce obasjava zidove, poput obojenih tkanina koje su imale crvene nijanse. Zavrištala sam i počela plakati i govoriti: ‘Tako mi Boga! Naš predvodnik, Husejn sin Alijev, je ubijen!’’[1]
Prenosi se da je Vođa pravovjernih, Imam Ali, a.s., predvidio kako će Mejsem biti ubijen i kazao mu: “Tebe će nakon mene uhapsiti i objesiti o stablo! Trećeg dana krv će ti poteći iz nosa i usta i obojiti tvoju bradu.” Tada mu je Imam Ali, a.s., pokazao drvo na kojem će biti obješen i kazao: “Na ahiretu ćeš biti sa mnom!” Nakon mučeničke pogibije Imama Alija, a.s., Mejsem je redovno dolazio do tog stabla i pored njega namaz obavljao.
U posljednjoj godini svog života, Mejsem se zaputio U Mekku, a potom u Medinu, žureći da posjeti, majku vjernika, Ummi Seleme, raspitujući se o Imamu Husejnu, a.s. Ummi Seleme mu je rekla: “Često sam čula da te Allahov Poslanik, s.a.v.a., preporučuje Imamu Aliju, a.s. Imam Husejn, a.s., te se mnogo sjećao i prisjećao.”
Mejsem se vratio u Kufu i iste godine, tj. na kraju 60. godine po Hidžri, deset dana prije dolaska Imama Husejna, a.s., u Irak, uhapsio ga je prokletnik Ubejdullah ibn Zijad, te ga objesio na isti način kako mu je i Imam Ali, a.s., nagovijestio.
اَلسَّلَامُ عَلَيْكَ يَا رَسُولَ اللهِ
Es-Selāmu ‘alejke jā resūlallāh!
Mir tebi, o, Allhov Poslaniče!
اَلسَّلَامُ عَلَيْكَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ
Es-Selāmu ‘alejke jā emīrel mu’minīn!
Mir tebi, o, Vođo pravovjernih!
اَلسَّلَامُ عَلَيْكِ يَا فَاطِمَةَ الزَّهْرَاءِ
Es-Selāmu ‘alejke jā Fātimetez-Zehrā’
Mir tebi, o, Fatima Zehra
سَیِّدَةَ نِسَاءِ الْعَالَمِينَ
sejjidete nisā’il ‘ālemīn!
predvodnice žena svih svjetova!
اَلسَّلَامُ عَلَی الْحَسَنِ وَ الْحُسَیْنِ
Es-Selāmu ‘alel Hasani vel Husejn
Neka je mir na Hasana i Husejna
سَیِّدَیْ شَبَابِ أَهْلِ الْجَنَّةِ
sejjidej šebābi ehlil dženneh!
prvacima džennetske omladine!
اَلسَّلَامُ عَلَی الْأَئِمَّةِ
Es-Selāmu ‘alel e’immeti
Neka je mir na Imame
مِنْ ذُرِّیَّةِ الْحُسَیْنِ عَلَیْهِمُ السَّلَامُ
min zurrijjetil Husejni ‘alejhis-selām
iz potomstva Husejna, mir neka je na njih
وَ رَحْمَةُ اللهِ وَ بَرَکَاتُهُ
ve rahmetullāhi ve berekātuh.
i Allahova milost i Njegov blagoslov neka je na nj.
اَلسَّلَامُ عَلَیْكَ أَیُّهَا الْعَبْدُ الصَّالِحُ
Es-Selāmu ‘alejke ejjuhel ‘abdus-sālih
Mir tebi, o, dobri robe
يَا مَیْثَمُ بْنُ یَحْیَی التَّمَّارِ
jā Mejsemu-bnu Jahjet-Temmār!
o, Mejsem sine Jahja Temmār!
اَلْمُطِيعُ لِلَّهِ وَ لِرَسُولِهِ
El-Mutī’u lillāhi ve li resūlih
Pokornom Allahu i Poslaniku Njegovom
وَ لِأَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ
ve li emīril mu’minīn
i Vođi pravovjernih
وَ لِفَاطِمَةَ وَ الْحَسَنِ وَ الْحُسَیْنِ
ve li Fātimete vel Hasani vel Husjen.
i Fatimi, Hasanu i Husejnu.
أَشْهَدُ أَنَّكَ قَدْ أَقَمْتَ الصَّلَاةَ
Ešhedu enneke kad ekamtes-salāh
Svjedočim da si namaz obavljao
وَ آتَیْتَ الزَّکَاةَ
ve ātejtez-zekāt
i zekat davao
وَ أَمَرْتَ بِالْمَعْرُوفِ
ve emerte bil ma‘rūf
i naređivao na dobro
وَ نَهَیْتَ عَنِ الْمُنْکَرِ
ve nehejte ‘anil munker
i odvraćao od zla
وَ جَاهَدْتَ فِی اللهِ حَقَّ جِهَادِهِ
ve džāhedte fillāhi hakka džihādih
i da si se istinski borio za Allaha
وَ عَمِلْتَ بِکِتَابِهِ
ve ‘amilte bi kitābih
i da si postupao po Njegovoj knjizi
مُقْتَدِيًا بِالصَّالِحِينَ
muktedijen bis-sālihīn
slijedeći dobre
وَ مَتتَّبِعًا لِلنَّبِیِّينَ
ve muttebi‘an lin-nebijjīn.
i poštujući vjerovjesnike.
وَ أَشْهَدُ أَنَّكَ قُتِلْتَ مَظْلُومًا
Ve ešhedu enneke kutilte mazlūmā
I svjedočim da si nepravedno ubijen
فَلَعَنَ اللهُ مَنْ ظَلَمَكَ
fe le‘anallāhu men zalemek
pa neka Allah prokune onog koji ti nepravdu učini
وَ مَنِ افْتَرَی عَلَیْكَ
ve menifterā ‘alejk
i koji te okleveta
وَ مَنْ أَمَرَ بِقَتْلِكَ
ve men emere bi katlik.
i koji tvoje ubistvo naredi.
وَ لَعَنَ اللهُ مَن نَصَبَ لَكَ الْعَدَاوَةَ وَ الْبَغْضَاءَ إِلَی يَوْمِ الْقِيَامَةِ
Ve le‘anallāhu men nesabe lekel ‘adāvete vel bagdā’e ilā jevmil kijāme
I da Allah do Sudnjeg dana prokune onoga ko ti iskaza neprijateljstvo i mržnju
وَ حَشَا اللهُ قُبُورَهُمْ نَارًا
ve hašallāhu kuburehum nārā
i da im Allah grobove njihove ispuni vatrom
وَ أَعَدَّ لَهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا
ve e‘adde lehum ‘azāben elīmā.
i da im pripremi najbolniju patnju.
جِئْتُكَ أَیُّهَا الْعَبْدُ الصَّالِحُ زَائِرًا قَبْرَكَ
Dži’tuke ejjuhel ‘abdus-sālihu zā’iren kabrek
Dođoh ti, o, dobri robe, posjećujući mezar tvoj
مُقِرًّا بِحَقِّكَ
mukirren bi hakkik
svjedočeći tvoje pravo
مُعْتَرِفًا بِفَضْلِكَ
mu‘terifen bi fadlik.
priznajući tvoje vrijednostii zasluge.
فَأَسْأَلُ اللهَ بِالشَّأْنِ الَّذِی لَكَ عِنْدَهُ
Fe es‘elullāhe biš-še’nillezī leke ‘indeh
I tražim od Allaha, tvojim položajem kojeg imaš kod Njega
أَنْ يُصَلِّیَ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ
en jusallije ‘alā Muhammedin ve āli Muhammed
da blagoslovi Muhammeda i porodicu Muhammedovu
وَ أَنْ يَقْضِیَ لَنَا حَوَائِجَنَا فِی الدَّنْيَا وَ الْآخِرَةِ
ve en jakdije lenā havā’idženā fid-dunjā vel āhire
i da nam ispuni naše potrebe na dunjaluku i ahiretu
وَ رَحْمَةُ اللهِ وَ بَرَکَاتُهُ
ve rahmetullāhi ve berekātuh.
i Allahova milost i blagoslovi Njegovi.
[1] Biharu-l-envar, sv. 45. str. 202,
