Ovaj mekam se nalazi pored sedmog stuba i mjesto je na kojem je Uzvišeni i Svemilosni podario čast hz. Ademu, a.s., da uputi svoje pokajanje. U trideset i sedmom ajetu sure El-Bekare stoji: “Tad primi Adem od Gospodara svog riječi, pa mu oprosti. Uistinu, On je Primalac pokajanja, Samilosni.” Od Ibn Abbasa se prenosi: ‘Upitao sam Vjerovjesnika, s.a.v.a., o riječima koje je primio Adem od Gospodara svoga pa mu je oprostio. Kazao je: ‘Upitao ga je: Tako ti prava Muhammedova, Alijeva, Fatimina, Hasanova i Husejnova, oprosti mi! – Pa mu oprosti.’”[1] Kako je već pojašnjeno, ovaj mekam je poznat i kao mekam Vođe pravovjernih, Imama Alija, a.s., koji ima posebne vrijednosti.
Kada dođeš do ovog mekama okreni se prema kibli i prouči sljedeće:
بِسْمِ اللّٰهِ، وَ بِاللّٰهِ، وَ عَلَىٰ مِلَّةِ رَسُولِ اللّٰهِ، صَلَّى اللّٰهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ. وَ لَا إِلٰهَ إِلَّا اللّٰهُ، مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللّٰهِ.
Bismillāhi, ve billāhi, ve ‘alā milleti resūlillāh, sallallāhu ‘alejhi ve ālih. Ve lā ilāhe illallāh, Muhammedun resūlullāh.
U ime Allaha, i sa Allahom, i po vjeri Allahovog Poslanika, neka su Allahovi blagoslovi na njega i porodicu njegovu. Nema boga osim Allaha, Muhammed je Allahov Poslanik.
اَلسَّلَامُ عَلَىٰ أَبِينَا آدَمَ وَ أُمِّنَا حَوَّاءَ. اَلسَّلَامُ عَلَىٰ هَابِيلَ الْمَقْتُولِ ظُلْمًا وَ عُدْوَانًا، عَلَىٰ مَوَاهِبِ اللّٰهِ وَ رِضْوَانِهِ. اَلسَّلَامُ عَلَىٰ شَيْثٍ صَفْوَةِ اللّٰهِ، اَلْمُخْتَارِ الْأَمِينِ وَ عَلَى الصَّفْوَةِ الصَّادِقِينَ مِنْ ذُرِّيَّتِهِ الطَّيِّبِينَ أَوَّلِهِمْ وَ آخِرِهِمْ. اَلسَّلَامُ عَلَىٰ إِبْرَاهِيمَ وَ إِسْمَاعِيلَ وَ إِسْحَاقَ وَ يَعْقُوبَ، وَ عَلَىٰ ذُرِّيَّتِهِمُ الْمُخْتَارِينَ. اَلسَّلَامُ عَلَىٰ مُوسَىٰ كَلِيمِ اللّٰهِ. اَلسَّلَامُ عَلَىٰ عِيسَىٰ رُوحِ اللّٰهِ.
Es-selāmu ‘alā ebīnā Ādeme ve umminā Hawā’. Es-selāmu ‘alā Hābīlel maktūli zulmen ve ‘udvānā, ‘alā mevāhibillāhi ve ridvānā. Es-selāmu ‘alā Šejsin safvetillāh, el-muhtāril emīni ve ‘ales-safvetis-sādikīne min zurrijetihit-tajjibīne evvelihim ve āhirihim. Es-selāmu ‘alā Ibrāhīme ve Ismā‘īle ve Ishāka ve Ja‘kūb, ve ‘alā zurrijetihimul muhtārīn. Es-selāmu ‘alā ‘Īsā rūhillāh.
Neka je selam našem ocu Ademu i našoj majci Havi. Neka je selam Habilu ubijenom nepravedno i nasilno, zbog Allahovih darova i zadovoljstva Njegova. Neka je selam Šitu, izabraniku Božijem, odabranom i pouzdanom, i na iskrene odabrane iz njegove dobre loze, od prvih i posljednjih. Neka je selam Ibrahimu, Ismailu, Ishaku i Jakubu, i njihovom odabranim potomcima. Neka je selam Musi, sagovorniku Allahovom. Neka je selam Isi, duhu Allahovom.
اَلسَّلَامُ عَلَىٰ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللّٰهِ خَاتَمِ النَّبِيِّينَ. اَلسَّلَامُ عَلَىٰ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ وَ ذُرِّيَّتِهِ الطَّيِّبِينَ وَ رَحْمَةُ اللّٰهِ وَ بَرَکَاتُهُ. اَلسَّلَامُ عَلَيْكُمْ فِی الْأَوَّلِينَ. اَلسَّلَامُ عَلَيْكُمْ فِی الْآخِرينِ. اَلسَّلَامُ عَلَىٰ فَاطِمَةَ الزَّهْرَاءِ. اَلسَّلَامُ عَلَى الْأَئِمَّةِ الْهَادِينَ، شُهَدَاءِ اللّٰهِ عَلَىٰ خَلْقِهِ. اَلسَّلَامُ عَلَى الرَّقِيبِ الشَّاهِدِ عَلَى الْأُمَمِ لِلّٰهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ.
Es-selāmu ‘alā Muhammedi-bni ‘abdillāhi hātemin-nebjjī. Es-selāmu ‘alā emīril mu’minīn, ve zurrijetihit-tajjibīne ve rahmetullāhi ve berekātuh. Es-selāmu ‘alejkum fil ewelīn. Es-selāmu ‘alejkum fil āhirīn. Es-selāmu ‘alā Fātimetez-zehrā. Es-selāmu ‘alel e’immetil hādīn, šuhedāillāhi ‘alā halkih. Es-selāmu ‘aler-rekībiš-šāhidi ‘alel umemi lillāhi rabbil ‘ālemīn.
Neka je selam Muhammedu sinu Abdullahovom, pečatu vjerovjesnika. Neka je selam Vođi pravovjernih, i njegovim dobrim potomcima, i Allahova milost i blagoslov Njegov. Neka je selam vama među prvima. Neka je selam vama među posljednjima. Neka je selam Fatimi Zehri. Neka je selam Imamima upućivačima, svjedocima Allahovim nad stvorenjima Njegovim. Neka je selam onome koji nadzire i svjedoči nad narodima, za Allaha, Gospodara svjetova!
Poslije toga obavi dva puta po dva rekata, gdje ćeš na prvom rekatu nakon sure Fatiha proučiti suru Kadr, a na drugom rekatu suru Ihlas. Na isti način ćeš klanjati i druga dva rekata. Odmah nakon predatog selama prouči tespih hz. Fatime, s.a., i započni sa učenjem dolje pomenute dove:
اَللّٰهُمَّ إِنْ كُنْتُ قَدْ عَصَيْتُكَ، فَإِنِّی قَدْ أَطَعْتُكَ فِی الْإِيمَانِ مِنِّی بِكَ مَنًّا مِنْكَ عَلَیَّ، لَا مَنًّا مِنِّی عَلَيْكَ. وَ أَطَعْتُكَ فِی أَحَبِّ الْأَشْيَاءِ لَكَ لَمْ أَتَّخِذْ لَكَ وَلَدًا، وَ لَمْ أَدْعُ لَكَ شَرِيكًا. وَ قَدْ عَصَيْتُكَ فِی أَشْيَاءَ كَثِيرَةٍ عَلَىٰ غَيْرِ وَجْهِ الْمُكَابَرَةِ لَكَ، وَ لَا الْخُرُوجِ عَنْ عُبُودِيَّتِكَ، وَ لَا الْجُحُودِ لِرُبُوبِيَّتِكَ. وَ لَكِنِ اتَّبَعْتُ هَوَایَ وَ أَزَلَّنِی الشَّيْطَانُ بَعْدَ الْحُجَّةِ عَلَیَّ وَ الْبَيَانِ.
Allāhumme in kuntu kad ‘asajtuk, fe innī kad eta‘tuke fil īmāni minnī bike mennen minke ‘alejje, lā mennen minnī ‘alejk. Ve eta‘tuke fī ehabbil ešjāi leke lem ettehiz leke veledā, ve lem ed‘u leke šerīkā. Ve kad ‘asajtuke fī ešjāi kesīretin ‘alā gahri vedžhil mekābireti leke, ve lel-hurūdžu ‘an ‘ubūdijjetik, ve lel-džuhūdu li rubūbijjetik. Ve lakini-tteba‘tu hevāje ve ezelleniš-šejtānu ba‘del hudždžeti ‘alejje vel bejān.
Allahu moj! Ako sam Ti otkazao neposlušnost, ipak sam Ti se pokoravao u vjerovanju (u Tebe), zahvaljujući Tvojoj milosti prema meni, a ne mojoj zasluzi. I pokoravah Ti se u onome što Ti je najdraže, ne pripisivah Ti sina, niti druga. A otkazah ti neposlušnost u mnogim stvarima, ne iz neposlušnosti prema Tebi, niti prkosa prema robovanju Tebi, niti prema poricanju Tvoga gospodstva, već slijedih strasti svoje, i šejtan me zavede nakon dokaza protiv mene i jasnog pojašnjenja.
فَإِنْ تُعَذِّبْنِی فَبِذُنُوبِی غَيْرَ ظَالِمٍ لِی، وَ إِنْ تَعْفُ عَنِّی وَ تَرْحَمْنِی فَبِجُودِكَ وَ كَرَمِكَ يَا كَرِيمُ. اَللّٰهُمَّ إِنَّ ذُنُوبِی لَمْ يَبْقَ لَهَا إِلَّا رَجَاءُ عَفْوِكَ. وَ قَدْ قَدَّمْتُ آلَةَ الْحِرْمَانِ، فَأَنَا أَسْأَلُكَ اللَّهُمَّ مَا لَا أَسْتَوْجِبُهُ، وَ أَطْلُبُ مِنْكَ مَا لَا أَسْتَحِقُّهُ. اَللّٰهُمَّ إِنْ تُعَذِّبْنِی فَبِذُنُوبِی وَ لَمْ تَظْلِمْنِی شَيْئًا، وَ إِنْ تَغْفِرْ لِی فَخَيْرُ رَاحِمٍ أَنْتَ، يَا سَيِّدِی.
Fe in tu‘azzibnī fe bizunūbī gajre zālimin lī, ve in ta‘fu ‘annī ve terhamnī fe bidžūdike ve keremike, jā kerīm. Allāhumme inne zunūbī lem jebkaālehā illā redžāu ‘afvik, Ve kad kaddemtu āletel hirmān, fe ene es’elukallāhumme mā lā estevdžibhu, ve atlubu minke mā lā estehikkuh. Allāhumme in tu‘azzibnī fe bizunūbī ve lem tazlimnī šej’ā, ve in tagfir lī, fe hajru rāhimin ente, jā sejjidī.
Ako me kazniš, to će biti zbog mojih grijeha, a ne iz nepravde prema meni. A ako mi oprostiš i smiluješ mi se, to će biti zbog Tvoje darežljivosti i velikodušnosti. O, Plemeniti! Allahu moj! Mojim grijesima nije ostalo ništa osim nada u oprost Tvoj. Uistinu, donesoh ti sredstvo mog lišenja, zato Te, Allahu moj, molim za ono što ne polažem pravo na nj, i od Tebe tražim ono što ne zaslužujem. Allahu moj! Ako me kazniš, kazni me zbog mojih grijeha, a ne učini mi nepravdu ni u čemu. A ako mi oprostiš, pa Ti si najbolji od svih milosnika. O, Gospode moj!
اَللّٰهُمَّ أَنْتَ أَنْتَ وَ أَنَا أَنَا. أَنْتَ الْعَوَّادُ بِالْمَغْفِرَةِ، وَ أَنَا الْعَوَّادُ بِالذُّنُوبِ. وَ أَنْتَ الْمُتَفَضِّلُ بِالْحِلْمِ، وَ أَنَا الْعَوَّادُ بِالْجَهْلِ. اَللّٰهُمَّ فَإِنِّی أَسْأَلُكَ يَا كَنْزَ الضُّعَفَاءِ، يَا عَظِيمَ الرَّجَاءِ، يَا مُنْقِذَ الْغَرْقَىٰ، يَا مُنْجِیَ الْهَلْكَىٰ، يَا مُمِيتَ الْأَحْيَاءِ، يَا مُحْيِیَ الْمَوْتَىٰ. أَنْتَ اللّٰهُ لَا إِلٰهَ إِلَّا أَنْتَ. أَنْتَ الَّذِی سَجَدَ لَكَ شُعَاعُ الشَّمْسِ، وَ دَوِيُّ الْمَاءِ، وَ حَفِيفُ الشَّجَرِ، وَ نُورُ الْقَمَرِ، وَ ظُلْمَةُ اللَّيْلِ، وَ ضَوْءُ النَّهَارِ وَ خَفَقَانُ الطَّيْرِ.
Allāhumme ente ente ve ene ene. Entel ‘awādu bil magfire, ve enel ‘awādu biz-zunūb. Ve entel mutefeddilu bil hilmi, ve enel ‘awādu bil džehl. Allāhumme fe innī es’eluke jā kenzed-du‘afā, jā ‘azīmer-redžā, jā munkizel garkā, jā mundžijel helkā, jā mumītel ahjā, jā muhjijel mevtā. Entallāhu lā ilāhe illā ent. Entellezī sedžede leke šu‘āuš-šems, ve devijjul mā’, ve hafīfuš-šedžer, ve nūrul kamer, ve zulmetul-lejl, ve dav’un-nehār ve hafekānut-tajr.
Allahu moj! Ti si Ti, a ja sam ja. Ti si onaj koji se uvijek oprostu vraćaš, a ja sam onaj koji se uvijak grijehu vraćam. Ti si onaj koji se strpljenjem ističeš, a ja se iznova neznanju vraćam. Allahu moj! Doista te molim! O, Utočištu nemoćnih! O, Uzvišena nado! O, Spasitelju utopljenika! O, Spasitelju propalih! O, Umrtvitelju živih! O, Oživitelju mrtvih! Ti si Allah, nema boga osim Tebe! Ti si Onaj pred kim se klanja zraka sunca, šum vode, njihanje grana, svjetlost mjeseca, tama noći, svjetlo dana i klepet ptica.
فَأَسْأَلُكَ اللَّهُمَّ، يَا عَظِيمُ، بِحَقِّكَ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الصَّادِقِينَ، وَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الصَّادِقِينَ عَلَيْكَ، وَ بِحَقِّكَ عَلَىٰ عَلِیٍّ وَ بِحَقِّ عَلِیٍّ عَلَيْكَ، وَ بِحَقِّكَ عَلَىٰ فَاطِمَةَ وَ بِحَقِّ فَاطِمَةَ عَلَيْكَ، وَ بِحَقِّكَ عَلَى الْحَسَنِ وَ بِحَقِّ الْحَسَنِ عَلَيْكَ، وَ بِحَقِّكَ عَلَىٰ الْحُسَيْنِ وَ بِحَقِّ الْحُسَيْنِ عَلَيْكَ. فَإِنَّ حُقُوقَهُمْ عَلَيْكَ مِنْ أَفْضَلِ إِنْعَامِكَ عَلَيْهِمْ. وَ بِالشَّأْنِ الَّذِی لَكَ عِنْدَهُمْ وَ بِالشَّأْنِ الَّذِی لَهُمْ عِنْدَكَ، صَلِّ عَلَيْهِمْ يَا رَبِّ صَلَاةً دَائِمَةً مُنْتَهىٰ رِضَاكَ.
Fe es’elukallāhumme, jā ‘azīmu, bi hakkike ‘alā Muhammedin ve ālihis-sādikīn, ve bi hakki Muhammedin ve ālihis-sādikīne ‘alejk, ve bi hakkike ‘alā ‘Alijjin ve bi hakki ‘alijjin ‘alejk, ve bi hakkike ‘alā Fātimete ve bi hakki Fātimete ‘alejk, ve bi hakkike ‘alel Hasani ve bi hakkil Hasani ‘alejk, ve bi hakkike ‘alel Husejni, ve bi hakkil Husejni ‘alejk. Fe inne hukūkahum ‘alejke min efdali in‘āmike ‘alejhim. Ve biš-še’nillezī leke ‘indehum ve biš-še’nillezī lehum ‘indek, salli ‘alejhim jā rabbi salāten dāimeten muntehā ridāk.
Tebe molim, Allahu moj, o, Veličanstveni, Tvojim pravom nad Muhammedom i njegovom iskrenom porodicom, i pravom Muhammeda i njegove iskrene porodice nad Tobom; i tako Ti Tvoga prava nad Alijem, i Alijeva prava nad Tobom; i tako Ti Tvoga prava nad Fatimom, i Fatimonog prava nad Tobom; i tako Ti Tvoga prava nad Hasanom, i Hasanova prava nad Tobom; i tako Ti Tvoga prava nad Husejnom, i Husejnova prava nad Tobom, jer uistinu njihova prava su nad Tobom od najboljih Tvojih blagodati prema njima. I tako ti onoga što Ti imaš kod njih, i onoga što oni imaju kod Tebe, blagoslovi ih, o, Gospodaru, vječitim blagoslovom koji završava zadovoljstvom Tvojim.
وَ اغْفِرْ لِی بِهِمُ الذُّنُوبَ الَّتِی بَيْنِی وَ بَيْنَكَ، وَ أَرْضِ عَنِّی خَلْقَكَ. وَ أَتْمِمْ عَلَیَّ نِعْمَتَكَ كَمَا أَتْمَمْتَهَا عَلَىٰ آبَائِی مِنْ قَبْلُ، وَ لَا تَجْعَلْ لِأَحَدٍ مِنَ الْمَخْلُوقِينَ عَلَیَّ فِيهَا امْتِنَانًا، وَ امْنُنْ عَلَیَّ كَمَا مَنَنْتَ عَلَىٰ آبَائِی مِنْ قَبْلُ. يَا كهيعص. اَللّٰهُمَّ كَمَا صَلَّيْتَ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ فَاسْتَجِبْ لِی دُعَائِی فِيمَا سَأَلْتُ.يَا كَرِيمُ! يَا كَرِيمُ! يَا كَرِيمُ!
Va-gfir lī bihimuz-zunūbe-lletī bejnī ve bejnek, ve erdi ‘annī halkak. Ve etmim ‘alejje ni’meteke kemā etmemtehā ‘alā ābāī min kabl, ve lā tedž‘al li ehadin minel mahlūkīne ‘alejje fīhā imtinān, vemnun ‘alejje kemā menente ‘alā ābāī min kablu, jā kāf hā jā ‘ajn sād. Allāhumme kemā sallejte ‘alā Muhammedin ve ālihi festedžib lī du‘āī fīmā se’eltu. Jā kerīm! Jā kerīm! Jā kerīm!
I oprosti mi, preko njih grijehe koji su između mene i Tebe, i učini zadovoljnim mnome stvorenja Tvoja. I upotpuni Svoju blagodat nada mnom, kao što si je upotpunio nad mojim očevima prije mene. I ne dozvoli nikome od ljudi da mi uskrati Tvoju blagodat. I ne odredi ni za jednog od stvorenja da zbog te blagodati teret na plećima imam, već mi milost ukaži kao što si je ukazao mojim očevima prije mene. O, Kāf Hā Jā ‘Ajn Sād! Allahu moj! Kao što si blagoslovio Muhammeda i njegovu porodicu usliši mi moljenje moje za šta Te upitah. O, Plemeniti! O, Plemeniti! O, Plemeniti!
U djelu Mazār-e kadīm pomenuto je da se prouči sedmo moljenje Imama Sedžada, a.s., pod nazivom Njegovo, mir neka je nad njim, moljenje kada se suočava sa zabrinjavajućim zadatkom ili kada se nevolja spušta na njega ili u vremenu nevolje.
يَا مَنْ تُحَلُّ بِهِ عُقَدُ الْمَكَارِهِ، وَ يَا مَنْ يُفْثَأُ بِهِ حَدُّ الشَّدَائِدِ، وَ يَا مَنْ يُلْتَمَسُ مِنْهُ الْمَخْرَجُ إِلَى رَوْحِ الْفَرَجِ. ذَلَّتْ لِقُدْرَتِكَ الصِّعَابُ، وَ تَسَبَّبَتْ بِلُطْفِكَ الْأَسْبَابُ، وَ جَرَى بِقُدْرَتِكَ الْقَضَاءُ، وَ مَضَتْ عَلَى إِرَادَتِكَ الْأَشْيَاءُ. فَهِيَ بِمَشِيَّتِكَ دُونَ قَوْلِكَ مُؤْتَمِرَةٌ، وَ بِـإِرَادَتِكَ دُونَ نَهْيِكَ مُنْزَجِرَةٌ.
Jā men tuhallu bihi ‘ukadul mekārih, ve jā men jufseu bihi hadduš-šedāid, ve jā men jultemesu minhul mahredžu ilā revhil feredž. Zellet li kudretikes-si‘āb, ve tesbbebet bi lutfikel esbāb, ve džerā bi kudretikel kadā, ve medat ‘alā irādteikel ešjā. Fe hije bi mešijjetike dūne kavlike mu’temire, ve bi irādetike dūne nehjike munzedžire.
O, Onaj Kojim se odvezuju čvorovi neugodnosti, Onaj Kojim se otupljuje oštrica tegoba, Onaj od Kojeg se moli izlaz svježine olakšice. Ono što je nepopustljivo ponizuje se moći Tvojoj, milošću Tvojom imeci su pripremljeni, snagom Tvojom odluka postaje djelo, i s voljom Tvojom sve teče u skladu. Tvojim htjenjem naredbu Tvoju slijede bez riječi Tvoje i voljom Tvojom zabranama Tvojim pokoravaju se bez zabrane Tvoje.
أَنْتَ الْمَدْعُوُّ لِلْمُهِمَّاتِ، وَ أَنْتَ الْمَفْزَعُ فِي الْمُلِمَّاتِ، لَا يَنْدَفِعُ مِنْهَا إِلَّا مَا دَفَعْتَ، وَ لَا يَنْكَشِفُ مِنْهَا إِلَّا مَا كَشَفْتَ. وَ قَدْ نَزَلَ بِي يَا رَبِّ مَا قَدْ تَكَأَّدَنِي ثِقْلُهُ، وَ أَلَمَّ بِي مَا قَدْ بَهَظَنِي حَمْلُهُ. وَ بِقُدْرَتِكَ أَوْرَدْتَهُ عَلَيَّ وَ بِسُلْطَانِكَ وَجَّهْتَهُ إِلَيَّ. فَلَا مُصْدِرَ لِمَا أَوْرَدْتَ، وَ لَا صَارِفَ لِمَا وَجَّهْتَ، وَ لَا فَاتِحَ لِمَا أَغْلَقْتَ، وَ لَا مُغْلِقَ لِمَا فَتَحْتَ، وَ لَا مُيَسِّرَ لِمَا عَسَّرْتَ، وَ لَا نَاصِرَ لِمَنْ خَذَلْتَ.
Entel med‘uvvu lil muhimmāt, ve entel mefze‘u fil mulimmāt, lā jendefi‘u minhā illā, mā defa‘te, ve lā jenkešifu minhā illā mā kešeft. Ve kad nezele bī, jā rabbi mā kad teke’edenī sikluh, ve elemme bī mā kad behezanī hamluh. Ve bi kudretike evredtehu ‘alejje ve bi sultānike vedždžehtehu ilejje. Fe lā musdire limā evredte, ve lā sārife limā vedždžehte, ve lā fātiha limā aglakte, ve lā muglika limā fetahte, ve lā mujessire limā ‘asserte, ve lā nāsire limen hazelte.
Ti si moljeni u tegobama i utočište u nesrećama; niko od njih nije odbijen dok Ti ne odbiješ, niko od njih nije udaljen, dok Ti ne udaljiš. Gospodaru moj, nešto čija me težina opterećuje, na mene se spustilo i nešto čije me nošenje pritiska na mene je palo. Snagom Svojom spustio si to na mene i vlašću Svojom okrenuo si to prema meni. Niko ne može odnijeti ono što si Ti donio. Niko ne može skrenuti ono što si Ti okrenuo, niko ne može otvoriti ono što si Ti zatvorio, niko ne može zatvoriti, ono što si Ti otvorio niko ne može olakšati, ono sto si Ti otežao, niko ne može pomoći onome kojega si Ti ostavio.
فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ افْتَحْ لِي يَا رَبِّ بَابَ الْفَرَجِ بِطَوْلِكَ، وَ اكْسِرْ عَنِّي سُلْطَانَ الْهَمِّ بِحَوْلِكَ، وَ أَنِلْنِي حُسْنَ النَّظَرِ فِيمَا شَكَوْتُ، وَ أَذِقْنِي حَلَاوَةَ الصُّنْعِ فِيمَا سَأَلْتُ، وَ هَبْ لِي مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً وَ فَرَجًا هَنِيئًا، وَ اجْعَلْ لِي مِنْ عِنْدِكَ مَخْرَجًا وَحِيًّا. وَ لَا تَشْغَلْنِي بِالْاِهْتِمَامِ عَنْ تَعَاهُدِ فُرُوضِكَ، وَ اسْتِعْمَالِ سُنَّتِكَ. فَقَدْ ضِقْتُ لِمَا نَزَلَ بِي يَا رَبِّ ذَرْعًا، وَ امْتَلَأْتُ بِحَمْلِ مَا حَدَثَ عَلَيَّ هَمًّا، وَ أَنْتَ الْقَادِرُ عَلَى كَشْفِ مَا مُنِيتُ بِهِ، وَ دَفْعِ مَا وَقَعْتُ فِيهِ، فَافْعَلْ بِي ذَلِكَ وَ إِنْ لَمْ أَسْتَوْجِبْهُ مِنْكَ، يَا ذَا الْعَرْشِ الْعَظِيمِ .
Fe salli ‘alā Muhammedin ve ālih, veftah lī, jā rabbi bābel feredži bi tavlik, ve-ksir ‘annī sultānel hemmi bi havlik, ve enilnī husnen-nezari fīmā šekevtu, ve eziknī halāvetes-sun‘i fīmā se’eltu, ve heb lī min ledunke rahmeten ve feredžen henīā, vedž‘al lī min ‘indike mahredžen vehijjā. Ve lā tešgalnī bil ihtimāmi ‘an te‘āhudi furūdik, ve-sti‘māli sunnetik. Fe kad diktu limā nezele bī jā rabbi zer‘ā, ve-mtele’tu bi hamli mā hadese ‘alejje hemmā, ve entel kādiru ‘alā kešfi mā munītu bih, ve def‘i mā veka‘tu fīh, vef‘al bī zālike ve in lem estevdžibh mink. Jā zel‘aršil ‘azīm.
Zato blagoslovi Muhameda i porodicu njegovu, otvori za mene, Gospodaru moj, vrata olakšice milostivošću Svojom, snagom Svojom vlast tegobe od mene odvoji, ljepotu pogleda Svog žaljenju mome dodijeli, daj mi da okusim slast dobrote u ovom što išćem, daruj mi od Sebe milost i olakšanje okrepljujuće, i odredi mi od Sebe izlaz brzi! Ne odvrati me brigom od vršenja dužnosti Tvojih i djelovanja u skladu s načinom Tvojim. Gospodaru moj, moja sposobnost je sužena onim što je na mene sišlo, pa sam ispunjen brigom nošenja onoga što me zadesilo, dok Ti imaš moć da ukloniš ovo što me zadesilo i da odbiješ ovo u što sam zapao. I učini to za mene, iako to ne zaslužujem od Tebe, imatelju Prijestolja uzvišenog!
U nastavku proučiti sljedeću dovu:
اَللّٰهُمَّ إِنَّكَ تَعْلَمُ وَ لَا أَعْلَمُ، وَ تَقْدِرُ وَ لَا أَقْدِرُ وَ أَنْتَ عَلَّامُ الْغُيُوبِ صَلِّ اللَّهُمَّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اغْفِرْ لِی وَ ارْحَمْنِی وَ تَجَاوَزْ عَنِّی وَ تَصَدَّقْ عَلَیَّ مَا أَنْتَ أَهْلُهُ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ.
Allāhumme inneke ta‘lemu ve lā a‘lem, ve takdiru ve lā akdir, ve ente ‘allāmul gujūb. Sallillāhumme ‘alā Muhammedin ve āli Muhammed, vagfir lī ve-rhamnī ve tedžāvez ‘annī ve tesaddak ‘alejje mā ente ehluh. Jā erhamer-rāhimīn.
Allahu moj! Ti znaš, a ja ne znam, i Ti sve možeš, a ja ne mogu! Ti si potpuni znalac svega skrivenog! Blagoslovi, Allahu moj! Muhammeda i porodicu Muhammedovu, i oprosti mi i smiluj mi se, i pređi preko mojih prijestupa, i udijeli mi ono što Tebi dostoji. O, Najmilostiviji od milostivih.
Nakon proučenog, učini sedždu i na njoj reci:
يَا مَنْ يَقْدِرُ عَلَىٰ حَوَائِجِ السَّائِلِينَ، وَ يَعْلَمُ مَا فِی ضَمِيرِ الصَّامِتِينَ. يَا مَنْ لَا يَحْتَاجُ إِلَى التَّفْسِيرِ. يَا مَنْ يَعْلَمُ خَائِنَةَ الْأَعْيُنِ وَ مَا تُخْفِی الصُّدُورُ. يَا مَنْ أَنْزَلَ الْعَذَابَ عَلَىٰ قَوْمِ يُونُسَ، وَ هُوَ يُرِيدُ أَنْ يُعَذِّبَهُمْ فَدَعَوْهُ وَ تَضَرَّعُوا إِلَيْهِ، فَكَشَفَ عَنْهُمُ الْعَذَابَ وَ مَتَّعَهُمْ إِلَىٰ حِينٍ. قَدْ تَرَىٰ مَكَانِی، وَ تَسْمَعُ دُعَائِی، وَ تَعْلَمُ سِرِّی وَ عَلَانِيَتِی وَ حَالِی، صَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ اكْفِنِی مَا أَهَمَّنِی مِنْ أَمْرِ دِينِی وَ دُنْيَایَ وَ آخِرَتی.
Jā men jakdiru ‘alā havāidžes-sāilīn, ve ja‘lemu mā fī damīris-sāmitīn. Jā men lā jahtādžu ilet-tefsīr. Jā men ja‘lemu hāinetel a‘juni ve mā tuhfis-sudūr. Jā men enzelel ‘azābe ‘alā kavmi jūnus, ve huve jurīdu en ju‘azzibehum fe de‘avdhu ve tedarre‘ū ilejh, fe kešefe ‘anhumul ‘azābe ve mette‘ahum ilā hīn. Kad terā mekānī, ve tesme‘u du‘āī, ve ta‘lemu sirrī ve ‘alānijetī ve hālī. Salli ‘alā Muhammedin ve āli Muhammed, vekfinī mā ehammenī min emri dīnī ve dunjāje ve āhiretī.
O, Ti koji si moćan nad potrebama onih koji pitaju, i Koji znaš šta je u srcima onih koji šute. O, Ti koji ne potrebuješ za pojašnjenjem. O, Ti koji znaš nevjerne oči i ono što grudi skrivaju. O, Ti koji si spustio kaznu na Junusov narod, koji je htio da ih kazniš pa ga moliše i ponizni postaše pred njim, te se od njih diže kazna da bi uživali do određenog trenutka. Uistinu Ti vidiš moj položaj, i čuješ dozivanje moje, znaš sve moje što je tajno i javno, kao i stanje moje. Blagoslovi Muhammeda i porodicu Muhammedovu, i pokrij mi najvažnije potrebe moje po pitanju vjere moje, kao i ovog i onog svijeta moga.
Zatim ponovi sedamdeset puta:
يَا سَیِّدِي
Jā sejjidī!
O, Gospode moj!
Potom se podigni sa sedžde i reci:
يَا رَبِّ أَسْأَلُكَ بَرَكَةَ هٰذَا الْمَوْضِعِ وَ بَرَكَةَ أَهْلِهِ، وَ أَسْأَلُكَ أَنْ تَرْزُقَنِی مِنْ رِزْقِكَ رِزْقًا حَلَالًا طَيِّبًا تَسُوقُهُ إِلَیَّ بِحَوْلِكَ وَ قُوَّتِكَ وَ أَنَا خَائِضٌ فِی عَافِيَةٍ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ.
Jā rabbi es’eluke berekete hāzel mevdi‘i ve berekete ehlih, ve es’eluke en terzukanī min rizkike halālen tajjiben tesūkuhu ilejje bi havlike ve kuvvetike ve ene hāidun fī ‘āfije. Jā erhamer-rāhimīn.
Gospodaru! Molim Te da mi podariš blagoslov ovog mjesta i blagoslov njegovih stanovnika, i molim Te da me opskrbiš, od Tvoje opskrbe, opskrbom kojoj je dozvoljena i čista koju ćeš usmjeriti ka meni Svojim stanjem i moći kako bih bio spokojan u zdravlju. O, Najmilostiviji od milostivih.
[1] Bihārul-envar, sv. 37, str. 65; Tefsīrul-burhān, sv. 1, str. 193; Vesāiluš-šī‘a, sv. 7, str. 98; Mustedrekul-vesāil, sv. 5, str. 232; Tefsīru Nūrus-sekalejn, sv. 1, str. 67; Kisasul-enbijā’, sv. 1, str. 54; Tefsīru Kenzud-dekāik, sv. 1, str. 382; Iršādul-kulūb, sv. 2, str. 210; Revdatul-vā‘izīn, sv1, str. 157; Me‘ānil-ahbar, sv. 1, str. 125; Kešful-jekīn, sv. 1, str. 14.
